Intiem zijn; dat is voor mij altijd een uitdaging geweest. Wanneer ik niet meer wilde knuffelen met mijn toenmalige vriendje, dacht ik dat het kwam omdat ik me schaamde voor mijn lijf. Het lag aan mij. Ik was dik en niet aantrekkelijk, vond ik. Nu weet ik wat er echt aan de hand was: ik voelde me niet veilig genoeg bij mijn toenmalige vriend (laten we hem even Albert noemen). Dat is een pijnlijke constatering. Want ik weet dat Albert, op zijn manier, van mij hield.
Ik hoop, door mijn verhaal hier te vertellen, dat er meer openheid over dit onderwerp wordt gecreëerd en anderen dit daardoor ook makkelijker durven te bespreken.
Albert en ik waren in totaal zeven jaar samen. We hadden samen een appartement gekocht. Na ongeveer twee jaar had ik steeds minder zin in knuffelen of vrijen. Sterker nog, ik wilde liever niet dat hij me aanraakte. Mijn eetstoornis (boulimia) stak af en toe de kop op. Vooral als we weer ruzie hadden gehad over het niet hebben van seks. Dan voelde ik me weer schuldig, want ik was niet perfecte vriendin. Seks hoort immers bij een relatie, dus hij vond dat ik me er overheen moest zetten. De keren dat we tegen mijn zin in seks hebben gehad? Ik ben de tel kwijt. En na afloop was het altijd huilen geblazen, want ik wilde dit niet. En toch deed ik het, want ik wilde hem niet teleurstellen. Dan voelde ik me weer schuldig dat ik toch iets tegen mijn zin had gedaan en ging ik op zoek naar wat te snaaien. En daar voelde ik me weer schuldig over. Dus ging ik overgeven. Dit is lange tijd een vicieuze cirkel geweest.
Deze cirkel heb ik enkele jaren terug doorbroken. Want waarom wilde ik niet intiem zijn? Wat was er aan de hand?
Ik wil nogmaals benadrukken dat het volgende geen verwijt is richting Albert. Albert was en is een lieve jongen. Op zijn manier wilde hij er voor me zijn. Alleen sloot dat niet aan bij mijn behoeftes. Ik ben iemand die over emoties wil praten, zonder vooroordelen of kritiek. Emotionele intelligentie is voor mij heel belangrijk. Inlevingsvermogen. Dat stukje ontbrak. Sommige mensen kunnen dat nu eenmaal beter dan anderen. Zodra het emotioneel lastig werd, deed hij figuurlijk de deur dicht. Een mogelijk dodelijke ziekte, daar werd over gesproken alsof het een griepje was. Ik heb het alleen wel nodig om me emotioneel bloot te kunnen geven, om me ook letterlijk bloot te kunnen geven.
Mijn vriend na Albert, Kees, vond het ook moeilijk om te praten over emoties. Hij uitte dat alleen anders: hij werd boos, (verbaal) agressief. Een normaal gesprek over seks of mijn/zijn grenzen eindigde altijd in ruzie. Want dat stukje kon hij niet verwerken. Ook hij is iemand die mensen tevreden wil houden en tegelijkertijd zoekende is naar zichzelf en zijn eigen behoeftes/wensen. Dat botste dan. In mijn beleving heeft hij niet geleerd hoe je een meningsverschil kunt hebben zonder ruzie. Hij zag alles als een discussie; het was voor mij een dialoog, want ik wilde hem begrijpen en ik wilde dat hij mij begreep. Ik wilde hem niet overtuigen van mijn gelijk.
In die relatie ben ik ook begonnen met het slikken van antidepressiva. Een van de bijwerkingen is een verlaagd libido. Dat vond Kees ook lastig. Hij gaf de medicijnen de schuld van het gebrek aan seks. Ik wilde alleen absoluut niet van de antidepressiva af; ik had en heb dat nodig, als een steun in de rug. Ook daar hadden we ruzie over. Kees hield van mij en had geen verkeerde bedoelingen. Ik geloof oprecht dat hij het beste voor had met onze relatie. We pasten alleen niet bij elkaar.
Gelukkig is drie keer scheepsrecht. Mijn huidige vriend zorgt voor een veilige omgeving: we kunnen praten over gevoelens, emoties. We willen elkaar begrijpen. Hij benoemt wat hij bij mij ziet en andersom. Seks is niet per se noodzakelijk. We vinden het fijn om te knuffelen op de bank of om samen onder een dekentje op de bank een film te kijken. Het mooie is: soms leidt dat tot seks. Ik voel me echt op mijn gemak bij hem en hij ook bij mij. Ik gun mezelf zo’n vriend. Iemand bij wie ik kan zijn wie ik ben en die me kan geven wat ik nodig heb. Ik kan en wil weer intiem zijn. Ik kan niet wachten om weer thuis te komen en met hem te knuffelen.
Meer lezen over dit onderwerp? Lonneke schreef laatst de blog ‘Mijn seks is stuk‘
Geef een reactie